Iedereen is uniek!

Ik ben uniek! Niemand is zoals mij, er is nooit iemand geweest zoals mij en er zal nooit iemand komen zoals mij! Dit is een prachtig gegeven. Toch brengt het ook een bepaalde eenzaamheid met zich mee. Geen mens in de wereld zal mij dan ook volledig kunnen begrijpen, niemand kent alle kamers van mijn hart. Niemand heeft precies dezelfde dingen gezien en gevoeld als ik.

Als ik me soms eenzaam voel dan zou ik kunnen kiezen uit twee reacties: Ik kan de duivel zijn zin geven en mezelf laten wegzakken in de diepte van depressie of zelfmedelijden maar ik kan mezelf ook laten vinden door de Heere en Hij vind mij doordat ik Hem aanroep in gebed. Door het contact tussen de Heere en mij zal mijn eenzaamheid, en daarmee de duivel, geen zegen vieren. De Heere kent immers alle kamers van mijn hart want de Heere heeft mij uniek geschapen. Voor de Heere God zijn er geen geheimen in mijn hart en ziel. Alleen Hij kan mijn diepste ellende en verlangens begrijpen.

Daarom leg ik mijn leven elke dag op nieuw in de handen van onze Heere Jezus Christus want Wie kan mij beter begrijpen en door het leven opweg naar de eeuwigheid begeleiden dan Hij Die mij Zelf geschapen heeft.

Het bovenstaande is niet uitsluitend op mijzelf van toepassing maar ook op jou: Zoek daarom de Heere Jezus elke dag en ook jouw unieke leven zal enorm vruchtbaar zijn.

Getagd met , ,

Zomerbrief 2018: Kerk de Dorsvloer

Deze maand verscheen de zomerbrief 2018 van kerk de Dorsvloer in Spijkenisse waarin ook ik een stukje heb mogen schrijven. Hier het stukje zoals het in de zomerbrief gepubliceerd is:

 

Hallo, ik ben Marcel Hendriks (45) en ben in 2015 lid geworden van de Dorsvloer. Ik heb de Dorsvloer de afgelopen drie jaar als een warme veelzijdige gemeente ervaren waarin een grote diversiteit aan mensen is. Iedereen mag zijn wie hij/zij is zonder veroordeeld of afgewezen te worden. Juist die diversiteit maakt de Dorsvloer tot een mooie gemeente van onze Heere Jezus Christus.  Heel fijn aan de Dorsvloer als kerk zijnde is ook de diversiteit aan kerkdiensten. Enerzijds is er ruimte voor mooie traditionele kerkdiensten met een goede preek maar aan de andere kant is er ook ruimte en aandacht voor speciale diensten zoals we laatst de Iona viering (georganiseerd door de Brongroep) mochten beleven in de Dorsvloer. Wat ik zelf heel fijn vond in deze dienst was het steentje dat we bij binnenkomst kregen wat dan symbool stond voor “iets” waar we in het leven mee worstelen en wat we door het steentje tijdens de dienst in het water mochten gooien de “negatieve bagage” die je bij je draagt symbolisch achter kon laten. Bij mij werkt zoiets. Ik heb dankzij mijn vader niet zo’n heel prettige jeugd beleefd en door het steentje in het water van het doopvont te gooien heb ik mijn vader en alle vervelende herinneringen die daarbij kwamen kijken achter kunnen laten. Ik neem hem niet meer mee in het verdere leven. Het gaf het gevoel of er een last van mijn schouders viel toen ik het steentje weggedaan had. Ook heel fijn in de Dorsvloer zijn de pastorale gesprekken, extra bijeenkomsten zoals de vacare (meditatieve bijeenkomst eens per maand) en de maandelijkse extra vieringen (naast de wekelijkse Erediensten) georganiseerd door de Brongroep van de Dorsvloer waarin ook veel aandacht is voor rust, bezinning en meditatie maar ook Taizé vieringen regelmatig georganiseerd worden. In de Dorsvloer ben ik als mens pas echt tot bloei gekomen en ik hoop dan ook nog heel lang lid van de Dorsvloer te mogen blijven in mijn verdere leven.

 

klik op bovenstaande banner voor meer informatie over Kerk de Dorsvloer in Spijkenisse.

Vluchtelingen

Ze hebben onze hulp niet nodig

Dus zeg niet:

Zouden deze uitgeteerde gezichten van jou of mij kunnen zijn

Wanneer de kaarten anders waren geschud

We moeten ze zien zoals ze écht zijn

Gelukszoekers, profiteurs

Luiaards, lanterfanters

Met bommen verstopt onder hun kleding

Koppensnellers en dieven

Ze zijn niet

Welkom!

Ik wil zeggen

Dat ze terug moeten naar waar ze vandaan kwamen

Ik wil niet

Ons voedsel delen

Onze huizen delen

Onze landen delen

In plaats daarvan:

Laten we een muur bouwen om ze buiten te sluiten

Het is niet goed om te denken:

Deze mensen zijn zoals wij

Een plek zou alleen moeten zijn voor wie er geboren zijn

Dus wees niet zo dom door te denken:

De wereld kan op een andere manier worden beschouwd

Lees de tekst nu eens van onder naar boven zoals hieronder weergegeven:

De wereld kan op een andere manier worden beschouwd

Dus wees niet zo dom door te denken:

Een plek zou alleen moeten zijn voor wie er geboren zijn

Deze mensen zijn zoals wij

Het is niet goed om te denken:

Laten we een muur bouwen om ze buiten te sluiten

In plaats daarvan:

Onze landen delen

Onze huizen delen

Ons voedsel delen

Ik wil niet

Dat ze terug moeten naar waar ze vandaan kwamen

Ik wil zeggen

Welkom!

Ze zijn niet

Koppensnellers en dieven

Met bommen verstopt onder hun kleding

Luiaards, lanterfanters

Gelukszoekers, profiteurs

We moeten ze zien zoals ze écht zijn

Wanneer de kaarten anders waren geschud

Zouden deze uitgeteerde gezichten van jou of mij kunnen zijn’

Dus zeg niet:

Ze hebben onze hulp niet nodig

(Originele Engelse tekst van Brian Bilston)

Voor alles is een tijd

Mooie woorden van Kris Gelaude die gisteravond klonken in de kerk tijdens de maandelijkse vacare.

 

Voor alles is een tijd.

Een tijd om te spreken

En een tijd om één en al oor te zijn

Een tijd om een top te beklimmen

En een tijd om de leegte van een grot in te gaan

Een tijd om uitbundig het leven te vieren

En een tijd om alles even te laten verstillen

Een tijd om vervoerd te worden door de wildste dromen

En een tijd om met inzicht terug thuis te komen

Een tijd om met vertrouwen uit te varen

En een tijd om enkel maar vaste grond te zoeken

Ee tijd om je met taaiheid te verweren

En een tijd om teder alles te omarmen

Een tijd van kracht waarmee je grote dingen doet

En een tijd voor kwetsbaarheid en zachte moed

Een tijd om innig elkaar nabij te zijn

En een tijd om enkel maar te weten en te wachten

Een tijd om wakker te liggen van verlangen

En een tijd om dingen langdurig te laten gisten

Een tijd om zorgvuldig te zaaien en te wieden

En een tijd om verrukt daarvan het resultaat te zien

Een tijd om over te lopen van geluk

En te ontdekken dat verdriet daarvan de keerzijde is

Link pagina

Hallo allemaal,

Vandaag heb ik de link pagina aangepast. Nieuwe links zijn er aan de pagina toegevoegd. KLIK HIER om de link pagina met de oudere en nieuwe links te bekijken en eventueel de links te bezoeken.

Bijbelteksten voor elke situatie

Mooie Bijbelstukken voor elke situatie:

Als je verdriet hebt, lees Joh 14
Als mensen je teleurstellen, lees Psalm 27
Als je vruchtbaar wilt zijn, lees Joh 15
Als je hebt gezondigd, lees Psalm 51
Als je je zorgen maakt, lees Matth. 6:19-34
Als je in gevaar bent, lees Psalm 91
Als God ver weg lijkt, lees Psalm 139
Als je je geloof wakker geschud moet worden, lees Hebr. 11
Als je eenzaam en bang bent, lees Psalm 23
Als je bitter en kritisch bent, lees I Cor 13
Voor het geheim tot geluk volgens Paulus, lees Col 3:12-17
Om het christendom te begrijpen, lees II Cor 5:15-19
Als je je down en teneergeslagen voelt, lees Rom. 8:31
Al je vrede en rust wilt, lees Matth. 11:25-30
Als de wereld groter lijkt dan God, lees Psalm 90
Als je zekerheid in Christus wilt, lees Rom. 8:1-30
Als je voor werk of recreatie op reis gaat, lees Psalm 121
Als je gebeden eng worden of egoïstisch, lees Psalm 67
Voor grote vindingrijkheid, lees Jes. 55.
Als je moed nodig hebt voor een taak, lees Jozua 1.
Hoe je met je naaste moet omgaan, lees Rom. 12.
Als je aan investeringen en winst denkt, lees Marcus 10.
Als je depressief bent, lees Psalm 27.
Als je portemonnee leeg is, lees Psalm 37.
Als je het vertrouwen in mensen verliest, lees I Cor. 13.
Als mensen onvriendelijk lijken, lees Joh. 15.
Als je ontmoedigd bent over je werk, lees Psalm 126.
ALTERNATIEVE TEKSTEN:
Om met angst om te gaan, lees Psalm 34:7
Voor veiligheid, lees Psalm 121:3
Voor zekerheid, lees Marcus 8:35
Voor nog meer zekerheid, lees Psalm 145:18

ALLE LIJNEN NAAR DE BIJBEL ZIJN 24 UUR PER DAG OPEN!
VOED JE GELOOF, DAN ZAL TWIJFEL VERDWIJNEN

Bestaat God wel?

Een man ging naar de kapper om zijn haar en baard te laten knippen. Ze begonnen te discussiëren en spraken over vele zaken. Al gauw kwamen ze bij de bekende vraag of God wel bestaat.
De kapper zei: “kijk, ik geloof niet dat God bestaat.”
“Waarom zeg je zoiets”? vroeg de man.
“Nou, iemand hoeft alleen maar naar de wereld te kijken en hij zal zien dat
dat God niet bestaat. Als God echt bestaat, zouden daar dan zoveel zieke mensen zijn? Zouden daar zoveel gehandicapte kinderen zijn? Nee, als Hij echt bestond, zou er geen ellende zijn op de aarde. Ik kan me niet voorstellen dat een God dit allemaal kan toestaan.
De man was even stil maar zei verder niets.
De kapper was inmiddels klaar en de man verliet de zaak. Onderweg naar huis zag hij een oude man op straat met een heel lang haar en ongetrimde baard. De man ging onmiddellijk weer terug naar de kapperszaak en zei tegen de kapper: “KAPPERS BESTAAN NIET!”
“Maar ik ben toch een kapper en ik sta hier vlak voor je,” antwoordde de kapper.
“NEE!” Schreeuwde de cliënt. “Kapper bestaan gewoon niet. Als zij echt bestonden, zouden er geen mensen meer rond lopen met lang haar en ongetrimde baarden op de wereld.”
De kapper antwoordde: “Ach, wij kappers bestaan zeker wel. Het zijn gewoon de mensen die niet naar ons komen.”
“Exact!” ging de man verder. “Dat is het hem nou juist. God bestaat ook zeer zeker wel. Het zijn juist de mensen die niet naar Hem gaan en Hem niet opzoeken. En daarom is er zoveel ellende op de aarde.

De splinter en de balk

Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt. Want met welk oordeel gij oordeelt, zult gij geoordeeld worden; en met welke maat gij meet, zal u wedergemeten worden. En wat ziet gij de splinter, die in het oog uws broeders is, maar den balk, die in uw oog is merkt gij niet? Of hoe zult gij tot uw broeder zeggen: Laat toe dat ik den splinter uit uw oog uitdoe; en zie, er is een balk in uw oog? Gij geveinsde, werp eerst den balk uit uw oog, en dan zult gij bezien om den splinter uit uws broeders oog uit te doen. Geeft het heilige den honden niet, en werpt uw paarlen niet voor de zwijnen; opdat zij niet te eniger tijd dezelven met hun voeten vertreden en zich omkerende u verscheuren.

(Uit de Bijbel: Mattheus 7:1-6).

Helaas kom ik als christen regelmatig met zogenaamde broeders en/of zusters in aanvaring over de door mij gekozen levenswijze. Dit is natuurlijk erg jammer. Ze geven mij met grote regelmaat de indruk alsof ze zelf heilig en vroom zijn en stellen zich op alsof ze de “gave van correctie” van God gekregen hebben. Zij denken dat de Heere hen laat zien wat er mis zou zijn in het leven van medechristenen en andersdenkenden en zij zijn dan van mening dat zij dan de opdracht van God hebben om die betreffende persoon dat dan in “liefde” te moeten vertellen wat er mis is in hun leven.

Ik word inmiddels op zijn oer Hollands gezegd zo schijt ziek van dit soort christenen en heb dan ook inmiddels feestelijk afstand van dit soort mensen in mijn leven genomen.

Het leven, en ons geloof, gaat niet over wetten en regeltjes. Het gaat om de liefde. De liefde van God voor de mens, van de mens tot God en de liefde tussen mensen onderling. Daarbij is de Bijbel zoals wij die kennen niet rechtstreeks vanuit de hemel op de aarde geworpen. De Bijbel is door verschillende auteurs geschreven die van de Geest Gods ingegeven waren. Het is dus niet letterlijk Gods heilig en onfeilbaar Woord maar verhalen van mensen. De Geest Gods heeft deze auteurs ingegeven wat ze op zouden moeten schrijven maar er is in de Bijbel ook nog een grote menselijke interpretatie te vinden.

Het doet er mijns inziens dan ook totaal niet toe dat Tatjana Simić volgens de eerder genoemde christenbroeders en/of zusters een zondige vrouw zou zijn. Ik hou van haar om wie ze is. Zij is mijn idool en dan kunnen sommige christenen in mijn omgeving op hun achterste benen gaan staan ik blijf die liedjes leuk vinden (ze gaan immers in veruit  de meeste gevallen over de liefde) en ze beluisteren en meezingen.

Ben ik dan een slecht mens omdat ik van de muziek van Tatjana Simić hou? Volgens sommige mensen die zich christen durven noemen wel maar daar denk ik dus zelf heel anders over. Geloof is tenslotte liefde en uit liefde zingt Tatjana Simić haar enorme schare fans toe.

Dan is er commentaar gekomen op het feit dat ik als naturist leef. Ze vallen over het feit dat ik recreëer zonder kleding op bijvoorbeeld een naturistencamping, in de sauna of aan het naaktstrand. Ze vinden dat men het naakte lichaam uitsluitend binnen het huwelijk tussen één man en één vrouw aan elkaar mag tonen. Ze baseren zich daarbij weer op de Bijbel wat Gods heilig en onfeilbaar Woord zou moeten zijn…. Je kan het ook anders zien: Als naturist ga je terug naar Gods schepping. Helemaal één worden met de natuur zoals Hij dat geschapen heeft zo’n zesduizend jaar geleden. Juist als naturist ervaar ik de nabijheid van God enorm. Je bent Zijn schepsel in Zijn schepping zoals Hij dat ooit bedoeld heeft.

Dan zijn er nog van die christenen die denken mij te moeten veroordelen omdat ik wel eens een colaatje in een café drink. Het zou volgens hen “één van de meest zondige plaatsen op aarde” zijn. Pure onzin natuurlijk. Oké er worden géén Psalmen gespeeld of gezongen in een café maar veelal populaire muziek maar is dat dan zo enorm fout? Veel popmuziek gaat over zaken waarmee we allemaal te maken hebben in het leven dus daar kan niet zo heel veel mis mee zijn. Natuurlijk is er wel popmuziek die als “fout” bestempeld kan worden maar die muziek wordt doorgaans niet gespeeld in de cafés waar ik mij begeef. (denk aan bijvoorbeeld popmuziek waarin de duivel vereerd wordt). Nee volgens mijn gevoel is er verder niets mis mee om op een gezellige vrijdagavond met wat vrienden een colaatje te drinken en een gezellige avond te hebben in een café. Kijk dat ze zelf misschien niet van het café bezoek houden kan ik respecteren maar laten hun dan ook respecteren dat andere mensen daar wel van houden. Leven en laten leven. Het zelfde kan ik zeggen over onder andere bioscoop, theater of discotheekbezoek. Laat je medemens gewoon in zijn/haar waarde dan zal die persoon bij jou het zelfde doen.

Ik heb nu drie punten uit mijn leven aangehaald waar de zogenaamd heilige en vrome christenen problemen mee hebben. Zoals het Bijbelgedeelte bovenaan deze pagina zegt moet iedereen eens leren op zichzelf te letten en zich met zijn/haar eigen fouten en tekortkomingen bezig te houden (de balk) in plaats van zich te bemoeien met het leven van de mede christen die waarschijnlijk heel anders in het leven en het geloof staat als jou. Leven en laten leven, ook al heeft iemand een splinter in zijn/haar oog. Het is niet aan jou om daar commentaar op te moeten leveren. Als God iets in het leven van één van Zijn kinderen niet acceptabel acht dan laat Hij dat die persoon persoonlijk wel weten, daar heeft Hij echt geen geveinsde voor nodig.

Volgens Mattheus 22 de verzen 37 tot en met 40 zijn er immers slechts twee geboden:

En Jezus zeide tot hem: Gij zult liefhebben den Heere uw God met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand. Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede aan dit gelijk is: Gij zult uw naaste liefhebben als uwzelven. Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de Profeten.

Met de laatste Bijbeltekst uit Mattheus 22:37-40 is denk ik alles gezegd.

Dus mensen die vinden dat ze zelf heilig en vroom christen zijn en denken mij op welk onderwerp dan ook te moeten veroordelen moeten lekker een half uur naakt voor een spiegel gaan staan en zichzelf afvragen wie ze nou eigenlijk wel denken te zijn door als maar commentaar op het leven van andere christenen en ongelovige mensen te moeten leveren. De splinter en de balk…. Zo is het wel en niet anders.

Tel je zegeningen

Een mevrouw van rond de vijftig wandelt met een paar kinderen door het park. De kinderen rennen naar het klimrek en de vrouw ploft neer op een bankje, naast een wat oudere vrouw. Ze kijkt naar de oudere vrouw en zegt: ‘’Mijn leven is een routine. ‘s Ochtends komt mijn dochter haar twee kinderen brengen, ik maak het ontbijt klaar en samen zitten ze dan te smullen. Daarna wassen we af en maken we een wandeling in het park. Precies om 12:00 uur lunchen we voor de TV, of gaan we picknicken als het weer het toelaat. Wanneer we terug zijn, begin ik meteen met het avondeten. Rond vijf uur is de tafel dan gedekt en als mijn dochter dan van haar werk terug komt, gaan we met z’n allen aan tafel. En zo is er dan weer een hele dag voorbij gegaan. Mijn leven is echt saai, ik lijk wel een slavin.

De andere vrouw bleef voor zich uit kijken, zonder iets te zeggen. De eerste vrouw zei: “En u, heeft u ook zo’n routinematig leven? Uw leven kan toch nooit zo mooi zijn, als u hier ook zo moederziel alleen in het park zit?”

Toen begon die oudere mevrouw te praten: “Eigenlijk heb ik niets om over te klagen. Ik heb een lieve verpleegkundige die me elke dag hier naar het park toe rijdt, zodat ik deze kinderen kan zien spelen. Ik heb zelf namelijk geen kleinkinderen en als ik deze kinderen hoor lachen, dan doet me dat veel goed. Later komt een taxi me ophalen en die brengt me naar het ziekenhuis. Daar bezoek ik zieke mensen, zodat die mensen en ikzelf ook iemand hebben om mee te praten. Familie heb ik zelf namelijk niet. ‘s Avonds komt de taxi me weer ophalen om me mee te nemen naar mijn tehuis waar ik woon. En zo gaat mijn gezegende dag weer voorbij. Ik heb niets om te klagen, ik heb alleen maar veel om voor te danken, namelijk dat mijn ogen nog steeds al deze mooie dingen kunnen zien.”
En inderdaad, daar kwam de taxi om de dame op te halen. De man reed haar weg in haar rolstoel, richting de auto. De eerste vrouw dacht nu heel diep na. “Dit kan niet waar zijn. Ik kan lopen, ik heb een dochter, mijn kleinkinderen, een eigen huis en ik zit te klagen.’’

Is jouw leven net als van die eerste vrouw, of van die tweede? Moeten anderen jouw zegeningen voor je tellen, of kun je het zelf? Dank je God voor alles, of moet God elke dag jouw klachten weer aanhoren? Tel je zegeningen en vergeet ze niet. Dank God voor al het goede dat Hij je geeft.

De bank van God

Hudson Taylor woont als jonge man in Hull, een arme stad in Ierland. ’s Avonds laat wordt er op zijn deur geklopt. Komt u snel! Mijn vrouw ligt op sterven en u moet voor haar bidden. Hudson Taylor loopt mee met de onbekende man. Het is laat, de stad stinkt. Als snel wordt het Hudson Taylor duidelijk dat de familie erg arm is en al enkele dagen niets meer te eten heeft gehad. Hij voelt in zijn zak. Een zilveren munt glijdt door zijn vingers. Had ik maar twee munten, denkt Taylor. Dan kon ik één munt aan deze man geven en de andere munt zelf houden. Maar Taylor heeft maar één munt. En als hij deze zilveren munt aan deze arme familie geeft, heeft hij zelf geen geld meer en overlijdt hij misschien wel aan honger en armoede. Binnen in de woning ziet Taylor een tragisch schouwspel. De familie is bijzonder arm en de honger straalt uit de holle ogen. De kamer is hoegenaamd leeg, op een strozak in de hoek na. Daarop ligt een magere vrouw, naast haar een pasgeboren baby. Hudson voelt nog een keer aan zijn munt. Maar weggeven doet hij niet. In stilte bidt hij diep in zijn hart een gebed uit of God deze familie wil helpen. De zilveren munt brandt echter in zijn zak. Hij realiseert zich dat hij God weliswaar vraagt om een oplossing, maar dat hij zelf die oplossing in de zak heeft. Als hij na het gebed de stervende vrouw probeert te steunen door haar te wijzen op Christus, knapt er iets. Hij realiseert zich dat hij anderen oproept te vertrouwen op God, maar zelf God helemaal niet vertrouwd. Snel geeft hij de zilveren munt aan de familie. Daarna kan hij vrijmoedig spreken over God en Zijn genade. U vraagt zich af hoe het afgelopen is met Taylor nadat hij de munt had weggegeven? Uren later komt Taylor thuis. Hij heeft niets meer. Al het geld is weg. In de kast nog voedsel voor één maaltijd. De jonge man pakt zijn Bijbel. Hij leest Spreuken 19 vers 17: ‘Wie zich ontfermt over de arme, leent uit aan de HEERE. Hij zal hem zijn weldaad vergelden.’ Taylor realiseert zich dat hij weliswaar geld heeft gegeven aan arme mensen, maar ten diepste geld heeft geleend aan God. Hij vertrouwt erop dat God ervoor zal zorgen dat het goedkomt. En het komt goed. De volgende dag, als Taylor zijn laatste voedsel heeft opgegeten, arriveert er een pakketje. Een onbekende, gulle gever heeft handschoenen opgestuurd. Verwonderd bestudeert Taylor dit bijzondere geschenk. Dan valt er iets op de grond. Het is een munt. Een gouden! Tien keer zoveel waard als de zilveren munt die Hudson Taylor de dag daarvoor heeft weggegeven. De jonge Engelsman leert een bijzondere les. Geen bank geeft zoveel rente, als de bank van God.

Top